tekst door Heleen Poppe, redactievrijwilliger
Berrie (66) is een rasechte Arnhemmer. Een trotse vader van 2 kinderen en opa van 4 kleinkinderen én een bonuskind. Hij werkte zijn hele leven, tot zijn lichaam en hoofd niet meer meewerkten. Via SWOA ging hij schilderen en keramieken. Dat heeft veel voor hem veranderd.
Altijd gewerkt, tot het niet meer ging
“Ik werkte vanaf mijn 16e,” vertelt Berrie. De laatste 19 jaar werkte hij als chauffeur op de regiotaxi. Hij reed mensen met een beperking, iets wat hij met veel plezier deed. “Dat vond ik mooi werk, gezellig dat contact met al die mensen. Toen bracht ik regelmatig mensen naar de SWOA.” Helaas liet zijn gezondheid hem steeds vaker in de steek. Naast de reuma kreeg hij een nieuwe heup en knie. Later volgden een pijnlijke schouder en COPD. “Ik zit soms te hijgen als een oud peerd”. Dat maakten het werk te zwaar. In 2025 viel hij opnieuw uit. “Ik was helemaal op. Lichamelijk én geestelijk was ik echt niet in orde”.
Te veel tegelijk
Want naast zijn gezondheid speelde er nog veel meer. Zo verloor Berrie onder andere twee vriendinnen aan kanker en een plotselinge hartstilstand. “Alles werd te zwaar. Ik was net een bom die ieder moment kon ontploffen.” Via de assistent van zijn huisarts kwam SWOA in beeld. Katja van SWOA kwam bij hem thuis. “Dat was fijn om met haar te praten. Ze vroeg: wat kan SWOA voor je betekenen? En zo kwam ik bij het schilderen en de keramiek terecht”.
Schilderen: gewoon beginnen
“Thuis had ik al schilderspullen, maar ik deed er eigenlijk niks mee. Na wat aarzelen ging ik naar de schilderles. Het zijn allemaal vrouwen, oude wieven zeg ik altijd,” lacht Berrie. Hij schildert één keer per twee weken op dinsdag. “Ik had meteen de smaak te pakken. Ik maak één schilderij per keer. Laatst vond ik het schilderij niet mooi. Nou, dan klats ik weer overheen en maar ik er iets anders van. Het is lekker rustig en een leuke sfeer. Je praat een beetje met elkaar, en je bent allemaal lekker bezig”. Zijn schilderijen werden zelfs tentoongesteld bij een expositie. “Dat vond ik echt leuk.”
Gezellige keramiekgroep
Op maandag en woensdag is er keramiekles in De Weldam. Berrie gaat op woensdag. “De radio staat aan en soms zitten we gewoon lekker mee te zingen.” Hij begon met het maken van een hondje. “Dat had ik vroeger op school ook gemaakt.” Daarna maakte hij onder andere een schaaltje, een dame, een beeld voor zijn dochter en een onderwaterwereld. “Nu ben ik bezig met een olifant. Ik zoek allerlei leuke dingen op Pinterest uit en die sla ik op. Je leert steeds bij. Als ik iets niet weet, vraag ik het aan de dames. Zo leer je elke keer weer nieuwe trucjes.”
Samen eten
Er is een WhatsApp-groep met alle deelnemers van de keramiekgroep. “Heel gezellig. We delen van alles.” Eén keer per jaar is er een gezamenlijk etentje. “Iedereen neemt wat mee. Ik had een grote koude schotel gemaakt, met asperges en alles erop en eraan. Die is helemaal opgegaan. Dat maak ik volgend jaar gewoon weer”, lacht hij.
Dingen doen helpt echt
“Ik mis ‘m werk, ik had graag nog willen werken. Dat kan nu echt niet meer. Wie weet in de toekomst…” vertelt Berrie. “Ik was echt zwaar overspannen. Maar als je dingen gaat doen, gaat het toch beter met je. Je komt onder de mensen en hebt wat om handen. Dat doet goed. Ik doe dit nu ongeveer een jaar en ga er lekker mee door”. Berrie wil ook gaan kaarten. “Eén keer per week jokeren bij een kaartclub. Daar ken ik ook al aardig wat mensen”.
Berrie sluit af: “Ik kan het anderen echt aanbevelen. Je hoeft niks te kunnen. Gewoon gaan. Je kunt bij SWOA van alles doen. Dat heeft mij erdoorheen geholpen.”
Bekijk ook
Geurt Kramp, vrijwilliger Elden met Elkaar
Ferdinand van Keeken, bezoeker regenboogactiviteiten
